خداحافظ سردار

ایرانیها از قدیم الایام بیش از آنکه افراد سَیاسی باشند، مردمان سلحشوری بودند. برای همین همیشه قهرمانان و سرداران خود را بیش از حاکمان و شاهان خودشان ستوده‌اند و دوست داشته‌اند. در طول تاریخ چه واقعی و چه افسانه‌ای ما همیشه قهرمانان خودمان را دوست داشته‌ایم و برایشان احترام قائل بودیم.

کسی امروز یادش نمی‌آید کاوه سلطنت را به کدام پادشاه تقدیم کرد یا آرش کمانگیر سرباز کدام شاه ایرانی بود. کسی یادش نمی‌آید رستم دستان به چند شاه خوب و بد خدمت کرد. کسی یادش نمی‌آید آریوبرزن برای دفاع از کدام شاه مقابل اسکندر ایستادگی کرد و یا سورنا خبر شکست رومیان را به کدام پادشاه خبر داد.

کسی یادش نمانده که اشک چگونه سرسلسله اشکانیان شد یا که بابک به کدام دین خدمت میکرد. کسی خبر از ترس هرمز از بهرام چوبین ندارد. کسی نمیداند ابومسلم حکومت فتح شده‌اش را چرا به دیگران داد یا که یعقوب لیث چرا زبان فارسی را نجات داد. چه اهمیت دارد که نادر ایران را از ویرانی نجات داد. چرا ولیعهدی عباس میرزا برای مردم بی اهمیت است یا اینکه باقرخان و ستارخان لقب سالار و سردار از کدام شاه گرفتند. مهم نیست رئیسعلی دلواری به فرمان شاه یا بدون آن با انگلیسی ها میجنگید.

مهم این است که تمام این مردان افسانه‌ای جنگیدند و از جان خودشان گذشتند تا ما امروز درکشوری مستقل به نام ایران باشیم. شاهان از یاد رفتند؛ اما این سردارها ماندند چون در قصه های ما مردم زندگی کردند و تبدیل شدند به افسانه‌های شاید حتی بزرگتر از خود واقعی‌شان.

امروز هم سرداری دیگر از میان ما رفت. برایم مهم نیست، به کدام حکومت خدمت میکرد. او به وظیفه خودش به بهترین نحو عمل کرد. زمانی که سایه سیاه دشمن و صدای پای چکمه‌های دژخیمان در کنار مرزها به گوش میرسید، او چنان دست به اقدام زد که دوست و دشمن آنرا تحسین کردند.

مرگ او نیز نشان از سرداران به نام کشورمان داشت. دشمن وقتی امکان مقابله مستقیم ندارد، از در خدعه و ترور بیرون می آید. همانطور که رستم را کشتند، به بهرام تهمت خیانت زدند و یا ابومسلم را ترور کردند.

من برای این سردار بزرگ ایران سردار قاسم سلیمانی که سالهای سال عمرش را وقف دفاع از امنیت این کشور کرده بود، گریه نمیکنم چون او به آرزویش رسید و مردم ایران، عراق و کردستان برای او قصه‌ها خواهند ساخت و زنده نگاهش خواهند داشت. من برای آن ایرانی‌های ناآگاهی گریه می‌کنم که بر مرگ این بزرگ مرد، چون دشمنان خارجی ایران شاد هستند. دوباره به خودت نگاه کن کمی بیشتر فکر کن. حکومتها می‌آیند و میروند، اما سرداران قهرمان باقی خواهند ماند.

1 دیدگاه برای «خداحافظ سردار»

  • 2020-01-10 در t 13:07
    Permalink

    چقدر زیبا گفتین که : “او به وظیفه خودش به بهترین نحو عمل کرد”
    کسی که نمیخواست و نگذاشت مغولها و تیمور لنگهای عصر ما دوباره زمینو عرصه تاخت و تاز خودشون قرار بدن.

    پاسخ دادن

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.