تجربه نوشتن اولین پاورقی

با پایان یافتن داستان اول «یک عیار و چهل طرار» تجربه نوشتن اولین پاورقی من هم تکمیل شد. تجربه ای که برای خودم هم لذت بخش بود و هم چالش برانگیز. هر شب قبل از خواب می‌بایست یک بخش بین 500 تا 600 کلمه ای برای داستان می نوشتم. هر بخش می بایست خواننده را جذب کند و ارتباط مستقلی با بخشهای قبلی داشته باشد، و خواننده را به خواندن ادامه داستان  تشویق کند. با توجه به محدودیتهای کلمه ای تقریباً هیچ فضا سازی و شخصیت پردازی نداشتم. توصیفهای از اشخاص فقط در حد پیر و جوان و زیبا بودن تمام می شد. توصیفها از مکان هم فقط در آن حدی که برای داستان لازم بود می توانستم بگویم. به خاطر فشار روزنامه برای اتمام داستان، تا حدود زیادی فصل اول را هم کوتاه کردم . در طرح اولیه خودم حداقل سه بخش بین بخشهای 9 تا 10 فعلی وجود داشت و آن شامل سفری طولانی و یکشبه در مسافتی 50 فرسخی رفت و برگشت از اصفهان تا نائین بود. انشالله در اولین فرصت داستان دوم این مجموعه را هم خواهم نوشت و منتشر می کنم. دوستان علاوه بر سایت خودم، می توانند در نرم‌افزار wattpad هم این داستان را به طور کامل داشته باشند. اما در حال حاضر شروع کردم به نوشتن یک پاورقی جدید به نام «در تعقیب» که از امروز در روزنامه چاپ خواهد شد. امیدوارم از آن هم لذت ببرید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *